აპატიე და წინ იარე

 აპატიე და წინ იარე

როცა გული იღლება ტკივილის ტარებით,

როცა ფიქრობ — ნუთუ ამ ცრემლებს აზრი ჰქონდა,

როცა ყოველი გზა უსასრულოდ გეჩვენება

და აღარ იცი, სად არის შენი ადგილი —

შეხედე ცას

და მოუსმინე გულს…

იქ იესო ჩუმად გეუბნება:

„შვილო ჩემო,

დაიწყე თავიდან.“

აპატიე და წინ იარე,

ნუ მისცემ გუშინდელ დღეს უფლებას,

ხვალინდელი დღის იმედი დაგაკარგვინოს.

ვინც გული გატკინა,

ვერ გადაწყვეტს,

რამდენად ლამაზი იქნება

შენი ხვალინდელი დღე.

ზოგი ბრძოლა იმისთვის არ მოდის,

რომ სული გაგიტეხოს.

ზოგი ბრძოლა მოდის იმისთვის,

რომ შენი გატეხილი ნაწილები

კვლავ ერთ მთლიანობად აქციოს.

ზოგი ქარიშხალი მოდის მაშინ,

როცა ჯერ ვერ ხვდები რატომ…

რადგან ღმერთი ჩუმად

გამზადებს იმ ადამიანად გადასაქცევად,

ვინც უნდა გახდე.

ის ბრძოლა, რომელსაც დღეს წყევლი,

შეიძლება ხვალ შენი ძალა გახდეს.

ის ცრემლები, რომლებიც დღეს

ლოყებზე არიალდება,

შეიძლება ხვალ

ღვთის მადლის ისტორიად იქცეს.

ამიტომ ნუ იკითხავ:

„რატომ მე, უფალო?“

ზოგჯერ ზეცა

ჯერ ფრთებს გიმზადებს

და მხოლოდ შემდეგ

გასწავლის ფრენას.

იყავი ღირსეული ადამიანი.

იყავი პატივისცემით სავსე.

როცა სხვები სიძულვილს ირჩევენ —

შენ სიყვარული აირჩიე.

როცა შურისძიება უფრო ადვილია —

შენ პატიება აირჩიე.

როცა ბრაზი გულს გივსებს —

შენ სიკეთეს ჩაეჭიდე.

არა იმიტომ, რომ სამყარო

ყოველთვის იმსახურებს შენს სიკეთეს,

არამედ იმიტომ, რომ

იესო ცხოვრობს შენს გულში.

და არასოდეს დაივიწყო ის ადამიანები,

რომლებიც შენს ცხოვრებაში მოვიდნენ

არა სისხლით,

არამედ სიყვარულით.

ზოგი ურთიერთობა ოჯახში არ იბადება —

მას ღმერთი ქმნის.

ზოგი უცხო ადამიანი

ძმად იქცევა.

ზოგი მეგობარი

ოჯახის წევრი ხდება.

ზოგი ადამიანი მაშინ მოდის შენს ცხოვრებაში,

როცა იხრჩობი

და ჩუმად გასწავლის

კვლავ სუნთქვას.

არ დაკარგო ადამიანი

სიამაყის გამო.

არ მისცე ერთ შეცდომას უფლება,

დამარხოს წლების სიყვარული,

ნდობა და მოგონებები.

თუ ადამიანი შენთვის ძვირფასია —

მოეხვიე.

თუ შენ შეცდი —

თქვი:

„მაპატიე.“

თუ მას უჭირს —

დარჩი.

რადგან ხვალინდელი დღე

არავის აქვს გარანტირებული.

ზოგი დამშვიდობება მოდის

იმაზე ადრე,

ვიდრე ჩვენი გული ამას ფიქრობს.

ამიტომ გქონდეს რწმენა.

ენდობოდე იესოს,

მაშინაც კი, როცა

მის გეგმას ვერ იგებ.

შენ შეიძლება ხედავდე

დახურულ კარს,

მაგრამ შესაძლოა

ის კარი ღმერთმა იმიტომ დახურა,

რომ იმ ოთახში შესვლა

შენთვის არასოდეს იყო საჭირო.

შენ შეიძლება ხედავდე დასასრულს,

ხოლო ღმერთი

ჩუმად წერდეს

ახალ დასაწყისს.

შეიძლება ფიქრობდე,

რომ მარტო მიდიხარ…

მაგრამ ერთხელ უკან გაიხედე.

იქ მისი ნაკვალევი იქნება.

შენ ყველაზე ბნელ დღეებში,

როცა იმედი გაქრა,

როცა გული დაიღალა,

როცა გეგონა, რომ აღარავის აინტერესებდი —

ის იქ იყო.

შენ ვერ ხედავდი მას,

მაგრამ

მას არასოდეს დაუტოვებიხარ.

და ერთ დღეს,

როცა უკან გაიხედავ

შენს განვლილ გზაზე,

მიხვდები:

ეს მთა

შენს დასანგრევად არ მოსულა.

ის იმისთვის მოვიდა,

რომ ღმერთს შენში არსებული ძალა ეჩვენებინა.

ეს ცეცხლი

შენს დასაწვავად არ მოსულა.

ის შენს გასაწმენდად მოვიდა.

ეს ცრემლები

შენს დასახრჩობად არ მოსულა.

ისინი შენი გულის დასაბანად მოვიდა.

და ეს გატეხილი გზა

არ ყოფილა ფუჭი.

ის შენსკენ მოდიოდა…

ღმერთისკენ.

ამიტომ აპატიე.

არა იმიტომ, რომ ისინი გაამართლე,

არამედ იმიტომ, რომ

შენს გულს თავისუფლება სჭირდება.

გაუშვი.

არა იმიტომ, რომ

ტკივილი არ არსებობდა,

არამედ იმიტომ, რომ

შენ სიმშვიდეს იმსახურებ.

გიყვარდეს.

მაშინაც კი, როცა სიყვარული რთულია.

ენდობოდე.

მაშინაც კი, როცა ნდობა შეუძლებელი გეჩვენება.

და იარე წინ…

მაშინაც კი, როცა

ფეხები გიკანკალებს.

რადგან იესო არ გთხოვს,

მთელი გზა წინასწარ იცოდე.

ის მხოლოდ ამას გთხოვს:

გადადგი შემდეგი ნაბიჯი.

და თუ დღეს

აღარაფერი დაგრჩა —

მიეცი მას შენი ცრემლები.

თუ სიტყვები აღარ გაქვს —

მიეცი მას შენი დუმილი.

თუ გზა დაკარგე —

მიეცი მას შენი ხელი.

ის სახლში მიგიყვანს.

და ერთ დღეს

იმავე ცის ქვეშ დადგები,

რომელმაც ოდესღაც შენი ტირილი ნახა,

და ცრემლებს შორის გაიღიმებ.

 იტყვი:

„ახლა მესმის…“

ყველა ბრძოლას თავისი მიზეზი ჰქონდა.

ყველა დამშვიდობებამ რაღაც მასწავლა.

ყველა ნაწიბურმა გაკვეთილი დამიტოვა.

ყველა ცრემლი ლოცვად იქცა.

და ყოველ ჯერზე,

როცა მეგონა, რომ იესომ მიმატოვა —

მას თურმე ხელში ვყავდი აყვანილი.

ამიტომ იარე, ჩემო მეგობარო.

გჯეროდეს.

გიყვარდეს.

აპატიე.

შეინარჩუნე თბილი გული

იმ სამყაროში,

რომელიც ცდილობს,

შენი გული ცივად აქციოს.

რადგან შენი ისტორია

ჯერ არ დასრულებულა.

იესო ჯერ კიდევ წერს მას.

და შესაძლოა…

შენი ცხოვრების

ყველაზე ლამაზი თავი

ჯერ არც კი დაწყებულა.